بلاگ پرنیان

پرنیان، ارایه دهنده نرم افزارهای اتوماسیون اداری، CRM و پورتال

کانال آموزشی پرنیان

هدف ما در پرنیان تولید نرم افزارهای سازمانی بر پایه محصولات مایکروسافت است. در این مسیر و طی سالها تجارب خوبی اندوخته ایم. چند ماهی است تصمیم گرفته ایم علاوه بر انتشار مطالب آموزشی از طریق بلاگ، ویدیوهای آموزشی نیز در رابطه با شیرپوینت و CRM بسازیم و از طریق کانال پرنیان در آپارت و به صورت رایگان در اختیار علاقه مندان این حوزه قرار دهیم.

در این ویدیوها تلاش می کنیم ضمن معرفی شیرپوینت و CRM، کاربردهای آن ها را تشریح نماییم و به شما بازدیدکننده عزیز چشم انداز روشنی از بکارگیری این محصولات در سازمان خود ارایه نماییم. امیدواریم بتوانیم نقش خود را در این میان ایفا کنیم.

تا کنون ویدیوهای ذیل منتشر شده است:

دعوت از شیرپوینت کارها

زنجیره تامین مفهوم کاملا پذیرفته شده ای در صنایع دیگر از جمله خودروسازی است. هیچ خودروسازی تمام قطعات خودرو را تولید نمی کند. بلکه آن را از دیگر از تامین کنندگان تهیه می کند. خود آن تامین کننده نیز به نوبه خود و به عنوان قطعه ساز، مواد و اجزای مورد نیازش را از تولید کننده دیگری تهیه می نماید. بدین تریب در قالب یک زنجیره بهم پیوسته محصول نهایی آماده و در اختیار مشتری قرار می گیرد.

ما در پرنیان به زنجیره تامین معتقدیم و در انجام قراردادها از خدمات و محصولات شرکت های همکار استفاده می کنیم. و ایمان داریم که ایجاد یک زنجیره تامین مناسب بین تولید کنندگان نرم افزار در بخش های مختلف به نفع همه تولید کنندگان و به صورت خاص به نفع مشتریان می باشد.

از این روی بر آن شدیم تا از مشاورین، برنامه نویسان مستقل، آزادکارها و شرکت های شیرپوینت کار دعوت کنیم تا با همکاری یکدیگر زنجیره تامین توانمندی در راستای ارایه قدرتمند محصولات و راهکارهای مبتنی بر شیرپوینت تشکیل دهیم.

ما به عنوان شرکت پرنیان پردازش پارس مجموعه بزرگی از وب پارت ها و افزونه های شیرپوینتی در فروشگاه شیرپوینت معرفی کرده ایم و شما دوستان عزیز و همکاران محترم می توانید این مجموعه را محصول خود بدانید و در پروژه ها، راهکارها و محصولات بزرگتر خود استفاده نمایید. ما ارایه خدمات ویژه و قیمت مناسبی نقش خود را در زنجیره تامین ایفا خواهیم کرد.

برای اطلاعات بیشتر لطفا با ما تماس بگیرید.

 

مشکلات گارانتی و خدمات پشتیبانی نرم افزار

یک تصور عمومی و البته نسبتا درست وجود دارد که شرکت های خارجی حداقل در حوزه نرم افزار، هاست و .... خدمات پشتیبانی بهتر و سریعتری نسبت به شرکت های ایرانی ارایه می کنند. در این پست درباره گارانتی و خدمات پشتیبانی صحبت می کنیم. و مسایل و انتظارات مشتریان را بررسی می کنیم.

 توضیح: معمولا وقتی از شرکت های خارجی صحبت می شود منظور همه شرکت هایی که خارج از مرزهای ایران هستند، نیست. بلکه مقصود شرکت های مستقر در چند کشور محدود اروپایی و آمریکایی است.

تقریبا همه قبول داریم که مشتری پادشاه است و همیشه حق با مشتری است و .... زمانی که یک مشتری محصول نرم افزاری مخصوصا از نوع سازمانی را خریداری می کند، روی خدمات پشتیبانی، پاسخگو بودن و متعهد بودن فروشنده بسیار حساب می کند. زیرا که این نوع از نرم افزارها بدون ارایه خدمات مناسب خیلی زود می میرند و سرمایه گذاری مشتری به هدر می رود. از طرفی همه مشتریان دوست دارند محصول با کیفیت، ارزان، با پشتیبانی عالی و از شرکتی با پایداری بالا خریداری کنند. این خواسته ها و تمایلات بدیهی است ولی آیا شدنی است؟ تحت چه شرایطی حداقل بخشی از این انتظارات برآورده می شود؟ دلیل اصلی که شرکت های ایرانی حداقل در مقایسه با همتایان خارجی از عهده این انتظارات برنمی آیند چیست؟

به شخصه اعتقاد دارم که اکثر شرکت ها می خواهند که خدمات پشتیبانی خوب ارایه کنند ولی واقعیت های ذیل موانعی هستند که کمتر شرکتی در شرایط ایران موفق به عبور از آنها می شود:

- کمبود نیروی مناسب برای پشتیبانی

در حوزه نرم افزار همه یا برنامه نویسند یا طراح وب. کلا فروشنده و پشتیبان وجود ندارد. مگر خودتان بسازید

- فرهنگ کار

بیشتر کارمندان معتقدند که حقوق کمی دریافت می کنند، و لذا به سختی قوانین و سیاستهای حمایت از مشتری شرکت را در عمل اجرایی می نمایند.

- ابزار

حتی شرکت های نرم افزاری نیز کمتر به ابزار مناسب برای پی گیری، گزارش گیری و .... خدمات پشتیبانی مجهز هستند

- بازار کوچک

بازار نرم افزارهای سازمانی در ایران کوچک است و رقابت ناسالم در آن زیاد، لذا به سختی هزینه های لازم برای تجهیز و آموزش تیم های پشتیبانی فراهم می شود.

 

نظر شما چیست؟

ما کجای صنعت نرم افزار دنیا ایستاده ایم؟

در دوران دبیرستان که اولین بار توفیق زیارت کامپیوتر از نزدیک نصیبم شد به شدت شیفته آن شدم و عاشقانه برنامه های کوچک نرم افزاری را با زبان بیسیک می نوشتم. علیرغم بی انگیزه بودن معلم در تدریس این درس، انگیزه من کاسته که نشد هیچ، روز به روز بر آن افزوده شد و نتیجه آن تحصیل در رشته مهندس کامپیوتر گرایش نرم افزار تا مقطع کارشناسی ارشد شد. تقریبا از اواخر دوره کارشناسی، وارد بازار کار شدم و ابتدا به صورت پراکنده و سپس متمرکز کد نوشته ام و ... 

در حال حاضر 7 سال و چند ماه است به اتفاق دیگر دوستان عزیزم در شرکت پرنیان کار می کنم. تجربه کوتاهی است ولی در رشته نرم افزار که سال به سال متحول می شود به نظر طولانی می رسد. به ده سال پیش که فکر می کنم انگار یک قرن گذشته است همه چیز متحول شده.

در این مدت بارها تحت تاثیر اخبار صنعت نرم افزار آمریکا، فراموش کرده ایم که کجای دنیا هستیم و چقدر توان مالی و علمی و نیروی کار داریم و فکر کرده ایم که کارهای خیلی بزرگ انجام دهیم. کم کم واقع بین تر شده ایم.

به لطف تمرکز سایتهای خبری فناوری بر صنعت نرم افزار آمریکا، سیاستهای پارک های علمی و فناوری، استارتاپ ها و توهم باهوشتر بودن ما ایرانیها و عدم مطالعه صنعت نرم افزار کشورهای مشابه و البته چاشنی تحریم ها، شرکت های نرم افزاری هر روز کوچک و کوچکتر می شوند. ولی ایده هایشان بزرگ و بزرگتر می شود.

ظاهرا نمی توانیم یا نمی خواهیم بپذیریم که آمریکا مهد صنعت نرم افزار است. و در اینجا شرایط، فرهنگ، امکانات، آدمها، اقتصاد و ... آن دیار فراهم نیست که الگویمان را استیو جایز و مارک زاکربرگ قرار دهیم. و بخواهیم کارهای جهانی و اگر نشد ملی انجام دهیم. مثلا سیستم عامل ملی، موتور جستجوی ملی و ...

ما باید اندازه مان را بدانیم، جایگاهمان را درک کنیم و بر اساس آن سیاستگذاری و برنامه ریزی کنیم. ما حتی به اندازه هند که خدمات پشتیبانی را در صنعت نرم افزار به خوبی عهده دار شده پیشرفت نرم افزاری نکرده ایم. استانداردهای کدنویسی ما، برنامه نویسان ما و محیطهای تست ما فاصله زیادی تا استانداردهای روز دست اندارکاران این صنعت دارد.

پس بهتر است به جای تزریق توهم میلیاردر شدن با تولید یک برنامه دست و پا شکسته موبایل، یاد بگیریم که بر اساس شرایطمان بهترین بخشی از صنعت نرم افزار که می توانیم در آن رشد کنیم چی است؟

شرکت قوی، محصول قوی

آقای آواژ در مطلبی با عنوان "نرخ‌نامه یا آرزونامه؟" به ذکر مطالبی در خصوص نرخ خدمات نرم افزاری بر اساس تعرفه نامه نظام صنفی رایانه پرداخته اند. در این نوشته قصد دارم توضیحات ایشان را از دیدگاه پرنیان کاملتر کنم. در واقع بیشتر روی این جمله تمرکز دارم:

"افزایش قدرت اقتصادی شرکت‌های نرم‌افزاری لزومن به ضرر آن‌ها نیست و مزایایی از قبیل افزایش سطح کیفی و فناوری محصولات و خدمات را در بر خواهد داشت."

از زاویه مصرف کننده محصول، صنعت نرم افزار را به دو دسته مخاطب مردمی و مخاطب سازمانی تقسیم بندی می کنم. منظور از مخاطب مردمی نرم افزارهایی است که در قالب سرویس اینترنتی، پکیج، اپلیکیشن موبایل و ... برای استفاده توسط اشخاص طراحی می شوند و معمولا قیمت پایینی دارند و سود خود را از فروش انبوه تامین می کنند. این دسته از نرم افزارها برای قیمت گذاری بیشتر تحت فشار رقبا هستند نه مشتری نهایی.

نرم افزارهای مخاطب سازمانی محصولاتی هستند که در قالب پکیج آماده، پکیج +سفارشی سازی، اجرای سفارشی تولید می شوند و از طریق مناقصه، جلسات پرزنت و روشهای دیگر به مشتریان سازمانی اعم از دولتی و خصوصی عرضه می شوند.

تا مدتها روش مشخصی برای قیمت گذاری خدمات سفارشی سازی قراردادهای نرم افزاری وجود نداشت. و مشتری و فروشنده نمی توانستند نرخی را محور گفتگو یا قیمت گذاری قرار دهند. تا با همت دوستان در نظام صنفی رایانه این تعرفه نامه تهیه و ابلاغ شد. بدیهی است که این کار مثل هر کاری که در ابتدا انجام می گیرد مشکلاتی داشت که در سالهای بعد از آن بتدریج اصلاح و کامل شد.

به قول آقای آواژ هنوز مشتریانی زیادی هستند که این تعرفه نامه را نمی پذیرند یا انتظار دارند روی نرخ های آن تخفیف دریافت کنند. اما همین که چیزی هست که محور مذاکره باشد، عالی است.

در مطلبی با عنوان "دور باطل" نوشتم که هر چه بر سر ما می آید نتیجه رفتار و عملکرد خود ماست. می خواهم ارتباط این مطلب را با موضوع نرخنامه توضیح دهم. فرض می کنیم من مدیر IT یک سازمان هستم. و سازمان قصد دارد یک پورتال خریداری نماید. طبیعی و بدیهی است که مسئولیت خرید پورتال و انتخاب پیمانکار مناسب بر عهده من گذاشته می شود. در این موضع من مختارم دو رویکرد را دنبال کنم.

بیشتر...